هوش مصنوعی:
شاعر از ظلم و ستم روزگار شکایت میکند و از دیدن دورانی مخالف و ناسازگار ناراحت است. سپس مخاطب را به دیدن مناظر زیبا و آرامشبخش مانند سرو در کنار آب روان دعوت میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی در این شعر وجود دارد که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، شکایت از روزگار و ناسازگاریهای زندگی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۶ - تا کی ستم سپهر جافی بینم؟
تا کی ستم سپهر جافی بینم؟
وین دور مخالف منافی بینم؟ ۱
برخیز و روان در لب صافی بنگر
تا سرو روان در لب صافی بینم ۲
وین دور مخالف منافی بینم؟ ۱
برخیز و روان در لب صافی بنگر
تا سرو روان در لب صافی بینم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۵ - پیمانه بده، که مرد پیمانه منم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۷ - تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
