خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از باز شدن درب رحمت و نجات از غربت سخن می‌گوید. شاعر به مخاطبان خود بشارت می‌دهد که زمان رضایت و وصال با محبوب فرا رسیده است و از آنان می‌خواهد که بر گذشته افسوس نخورند. در این شعر، مفاهیمی مانند عشق، وفا، سکوت معنادار و لطف الهی مورد تأکید قرار گرفته‌اند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۳۲۰ - ابشروا یا قوم هذا فتح باب
اَبْشِروا یا قَوْمُ هذا فَتْحُ بابْ
قَدْ نَجَوْتُمْ مِنْ شَتابِ الِاَغْتِرابْ ۱
اِفْرَحُوا قَدْ جاءَ میقاتُ الرِّضا
مِنْ حَبیبٍ عِنْدَه اُمُ الْکِتابْ ۲
قالَ لا تَاْسَوْا عَلی ما فاتَکُمْ
اِذْ بَدی بَدْرٌ خَرُوقٌ الِلْحِجابْ ۳
ذا مُناخٌ اَوْقِفُوا بُعْرانَنا
ذا نَعِیمٌ لَیْسَ یُحْصیهِ الْحِسابْ ۴
اِنَّ فی عَتْبِ الْهَوی اِلْفَ الْوَفا
اِنَّ فی صَمْتِ الْوَلا لُطْفَ الْخِطابْ ۵
قَدْ سَکَتْنا فَافْهَموا سِرَّ السُّکُوتْ
یا کِرامُ اللّه اَعْلَمْ بِالصَّوابْ ۶
قَدْ نَجَوْتُمْ مِنْ شَتابِ الِاَغْتِرابْ ۱
اِفْرَحُوا قَدْ جاءَ میقاتُ الرِّضا
مِنْ حَبیبٍ عِنْدَه اُمُ الْکِتابْ ۲
قالَ لا تَاْسَوْا عَلی ما فاتَکُمْ
اِذْ بَدی بَدْرٌ خَرُوقٌ الِلْحِجابْ ۳
ذا مُناخٌ اَوْقِفُوا بُعْرانَنا
ذا نَعِیمٌ لَیْسَ یُحْصیهِ الْحِسابْ ۴
اِنَّ فی عَتْبِ الْهَوی اِلْفَ الْوَفا
اِنَّ فی صَمْتِ الْوَلا لُطْفَ الْخِطابْ ۵
قَدْ سَکَتْنا فَافْهَموا سِرَّ السُّکُوتْ
یا کِرامُ اللّه اَعْلَمْ بِالصَّوابْ ۶
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۹ - امسی و اصبح بالجوی اتعذب
گوهر بعدی:غزل ۳۲۱ - آن خواجه را از نیم‌شب، بیماریی پیدا شده‌ست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
