هوش مصنوعی:
شاعر از عشق نافرجام و بیتوجهی معشوق شکایت میکند و اشاره میکند که دشمنانش او را به دلیل این ناکامی مورد تمسخر قرار میدهند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۳۷۹ - گر حلقهٔ آن زلف چو شستت نگرفت
گر حلقهٔ آن زلف چو شستت نگرفت
تا باده از آن دو چشم مستت نگرفت ۱
می طعنه زنند دشمنانم شب و روز
کز پای درآمدی و دستت نگرفت ۲
تا باده از آن دو چشم مستت نگرفت ۱
می طعنه زنند دشمنانم شب و روز
کز پای درآمدی و دستت نگرفت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۷۸ - گرمای تموز از دل پردرد شماست
گوهر بعدی:رباعی ۳۸۰ - کس دل ندهد بدو که خونخوار منست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
