هوش مصنوعی: این متن عرفانی از شمس تبریز، مخاطب را به تفکر در مورد عشق الهی و فنا در ذات خداوند دعوت می‌کند. شاعر از مفاهیمی مانند بقا، حقایق معنوی، و نور قدیم سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که کرامات تنها نشانه‌هایی برای رسیدن به حقیقت هستند. او همچنین به مفهوم فنا و بقا در عشق الهی اشاره می‌کند و از مخاطب می‌خواهد که از خود فراتر رود و به سمت حقیقت حرکت کند.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم معنوی دارد. بنابراین، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.

غزل ۳۷۸ - ای گشته ز شاه عشق شهمات

ای گشته زِ شاه عشقْ شَهْمات
در خشمْ مَباش و در مُکافات ۱

در باغِ فَنا دَرآ و بِنْگَر
در جانِ بَقای خویشْ جَنّات ۲

چون پیشتَرَک رَوی تو از خود
بینی زِ وَرایِ این سَماوات ۳

سُلطانِ حَقایق و مَعانی
وَزْ نورِ قدیمْ چَتْر و رایات ۴

چون گشت عِیان، مَجو کَرامَت
کَزْ بَهرِ نشان بُوَد کَرامات ۵

تا ساحلِ بَحر سیل پیداست
چون غَرقه شود کجاست؟ هَیهات ۶

ما ماتِ تویم شَمسِ تبریز
صد خِدمَت و صد سَلام از مات ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۷۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۷۷ - آن را که در آخرش خری هست
گوهر بعدی:غزل ۳۷۹ - ای کرده میان سینه غارت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.