هوش مصنوعی: این متن به بررسی مفهوم جستجو و تلاش برای یافتن ارزش‌های درونی و معنوی می‌پردازد. با استفاده از استعاره‌هایی مانند صدف و گوهر، نشان می‌دهد که ارزش واقعی در درون است و جستجوی بیرونی ممکن است بی‌ثمر باشد. همچنین، تأکید می‌کند که سکون و آرامش واقعی در شناخت و درک حقیقت نهفته است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۳۷۷ - آن را که در آخرش خری هست

آن را که در آخُرَش خَری هست
او را به طَوافْ رَهبری هست ۱

بازارِ جهان به کَسْب بَرپاست
زین در همه خارش وگَری هست ۲

تا خارِشَشان هَمی‌کَشانَد
هر جایْ که شور یا شَری هست ۳

دَر یَم صدفی قرار گیرد
کو را به دَرونه گوهری هست ۴

امّا صَدَفی که دُر ندارد
در جُستنِ دُرْش مَعْبَری هست ۵

گَهْ در یَم و گاه سویِ ساحل
در جُستنِ قَطره‌اَش سَری هست ۶

خاموش و طَمَع مَکن سکینه
آن راست سُکونْ که مَخْبَری هست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۷۶ - امروز جنون نو رسیده‌ست
گوهر بعدی:غزل ۳۷۸ - ای گشته ز شاه عشق شهمات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.