هوش مصنوعی: این متن شعری است که از مخاطبان می‌خواهد بیدار و هوشیار باشند و از خواب غفلت دوری کنند. شاعر تأکید می‌کند که کسانی که در خواب غفلت به سر می‌برند، از اصحاب واقعی نیستند و راه درست را گم می‌کنند. همچنین، شاعر از عشق و جستجوی معنوی سخن می‌گوید و از مخاطب می‌خواهد که دل را از تعلقات دنیوی رها کند و به سوی عشق حقیقی حرکت کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۳۹۳ - جمع باشید ای حریفان زان که وقت خواب نیست

جمع باشید ای حَریفان زان که وَقتِ خواب نیست
هر حَریفی کو بِخُسبَد وَاللّهْ از اَصْحاب نیست ۱

رویِ بُستان را نَبینَد راهِ بُستان گُم کُند
هر کِه او گَردان و نالانْ شیوهٔ دولاب نیست ۲

ای بِجُسته کامِ دل اَنْدَر جهانِ آب و گِل
می‌دَوانی سویِ آن جو کَنْدَران جو آب نیست ۳

ز آسْمانِ دل بَرآ ماها و شب را روز کُن
تا نگوید شب رُوی کِامْشب شَبِ مهتاب نیست ۴

بی خَبَر بادا دِلِ من از مکان و کانِ او
گَر دِلَم لَرزان زِ عشقشْ چون دلِ سیماب نیست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۹۲ - گر ندید آن شادجان این گلستان را شاد چیست؟
گوهر بعدی:غزل ۳۹۴ - چشمه‌یی خواهم که از وی جمله را افزایش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.