هوش مصنوعی:
متن بیانگر احساسات شاعر درباره تغییر وضعیت و از دست دادن موقعیت یا عشق است. مهتاب بلند میشود و شاعر احساس پستی میکند، معشوق به هوش میآید و شاعر مست میشود. در نهایت، شاعر از دست دادن و ناامیدی را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، احساسات غمگین و ناامیدی بیان شده در آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۱۳۵۶ - مهتاب بلند گشت و ما پست شدیم
مهتاب بلند گشت و ما پست شدیم
معشوق به هوش آمد و ما مست شدیم ۱
ای جان جهان هرچه از این پس شمری
بر دست مگیر زانکه از دست شدیم ۲
معشوق به هوش آمد و ما مست شدیم ۱
ای جان جهان هرچه از این پس شمری
بر دست مگیر زانکه از دست شدیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۵۵ - من یک جانم که صد هزار است تنم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۵۷ - میپنداری که از غمانت رستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
