غزل ۴۶۱ - شاه گشاده‌ست رو دیدهٔ شه بین کراست؟

شاه گُشاده‌ست رو دیدهٔ شَهْ بین کِراست؟
بادهٔ گُلْگونِ شَهْ بر گُل و نسرین کِراست؟ ۱

شاه دَرین دَم به بَزْم پایِ طَرَب دَرنَهاد
بر سَرِ زانویِ شَهْ تکیه و بالین کِراست؟ ۲

پیشِ رُخِ آفتابْ چَرخِ پَیاپی کِه زد؟
در تُتُقِ ابِر تنْ ماه به تعیین کِراست؟ ۳

ساغَرها می‌شِمُرد وِیْ بِشُده از شُمار
گَر بِنَشُد از شُمار ساغَرِ پیشین کِراست؟ ۴

از اثرِ رویِ شَهْ هر نَفَسی شاهِدی
سَر کَشَد از لامَکانْ گوید کابین کِراست؟ ۵

ای بَسْ مُرغانِ آب بر لبِ دریایِ عشق
سینهٔ صَیّاد کو؟ دیدهٔ شاهین کِراست؟ ۶

هین که بُراقانِ عشقْ در چَمَنَش می‌چَرَند
تَنگ دَرآمَد وصال لایِقشان زین کِراست؟ ۷

سیم بَرِ خوبِ عشقْ رفت به خَرگاهِ دل
چهرهٔ زَر لایِقِ آن بَرِ سیمین کِراست؟ ۸

خُسروِ جانْ شَمسِ دینْ مَفْخَرِ تبریزیان
در دو جهان هَمچو او شاهِ خوش آیین کِراست؟ ۹