غزل ۵۲۰ - ای مبارک ز تو صبوح و صباح

ای مُبارک زِ تو صَبوح و صَباح
وِیْ مُظَفَّر فَر از تو قَلْب و جَناح ۱

ای شرابِ طَهور از کَفِ حور
بر حَریفانِ مَجْلِسِ تو مُباح ۲

ای گُشاده هزار دَر بر ما
وِیْ بِداده به دستِ ما مِفْتاح ۳

وانِمودی هر آنچه می‌گویند
مُوذنانْ صُبح فالِقُ الْاصْباح ۴

هرچه دادی عِوَض نمی‌خواهی
گر چه گفتند اَلسَّماحُ رَباح ۵