هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از زیباییها و شگفتیهای آسمان و اجرام سماوی مانند ماه، خورشید و زهره سخن میگوید. او با توصیف این پدیدهها، احساسات خود را نسبت به عظمت و جلال آسمان بیان میکند و از ارتباط خود با اختران و چرخش آسمان سخن میگوید. همچنین، شاعر از تأثیر خورشید بر طبیعت و انسان و عکسالعملهای عاطفی خود در برابر این پدیدهها صحبت میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتر دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۵۲۲ - ماه دیدم شد مرا سودای چرخ
ماه دیدم شُد مرا سودایِ چَرخ
آن مَهی نی کو بُوَد بالایِ چرخ ۱
تو زِ چَرخی با تو میگویم زِ چَرخ
وَرْنَه این خورشید را چه جایِ چَرخ؟ ۲
زُهره را دیدم هَمیزَد چَنگْ دوش
ای همه چون دوشِ ما شبهایِ چَرخ ۳
جانِ من با اَخْتَرانِ آسْمان
رَقصْ رَقصان گشته در پَهنایِ چَرخ ۴
در فِراقِ آفتابِ جانْ بِبین
از شَفَق پُرخون شُده سیمایِ چَرخ ۵
سَر فرو کُن یک دَمی از بام چَرخ
تا زَنَم من چَرخها در پایِ چَرخ ۶
سنگ از خورشید شُد یاقوت و لَعْل
چَشم از خورشید شُد بینایِ چَرخ ۷
ماهْ خود بر آسْمانِ دیگر است
عکسِ آن ماه است در دریایِ چَرخ ۸
آن مَهی نی کو بُوَد بالایِ چرخ ۱
تو زِ چَرخی با تو میگویم زِ چَرخ
وَرْنَه این خورشید را چه جایِ چَرخ؟ ۲
زُهره را دیدم هَمیزَد چَنگْ دوش
ای همه چون دوشِ ما شبهایِ چَرخ ۳
جانِ من با اَخْتَرانِ آسْمان
رَقصْ رَقصان گشته در پَهنایِ چَرخ ۴
در فِراقِ آفتابِ جانْ بِبین
از شَفَق پُرخون شُده سیمایِ چَرخ ۵
سَر فرو کُن یک دَمی از بام چَرخ
تا زَنَم من چَرخها در پایِ چَرخ ۶
سنگ از خورشید شُد یاقوت و لَعْل
چَشم از خورشید شُد بینایِ چَرخ ۷
ماهْ خود بر آسْمانِ دیگر است
عکسِ آن ماه است در دریایِ چَرخ ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۶۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۲۱ - یا راهبا انظر الیٰ مصباح
گوهر بعدی:غزل ۵۲۳ - ای بیوفا جانی که او بر ذوالوفا عاشق نشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
