هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و عرفان سخن می‌گوید و از سجده به پیشگاه معشوق، نوشیدن بادهٔ عشق، و پرواز به سوی آسمان معنویت صحبت می‌کند. او از غم و اندوه دوری می‌کند و به جای آن، به عشق و معنویت روی می‌آورد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'بادهٔ عشق' نیاز به درک و تجربه بیشتری دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

غزل ۵۴۷ - سجده کنم پیش کش آن قد و بالا چه شود؟

سَجده کُنم پیش کَشِ آن قَد و بالا چه شود؟
دیده کُنم پیش کَشِ آن دل بینا چه شود؟ ۱

بادهٔ او را نَخورَم وَرْ نَخورَم پس که خورَد؟
گَر بِخورَم نَقْد و نَیندیشَم فردا چه شود؟ ۲

بادهٔ او هم دِل من بامِ فَلَک مَنْزِلِ من
گَر بِگُشایَم پَرِ خود بَرپَرَم آن جا چه شود؟ ۳

دلْ نَشِناسَم چه بُوَد جان و بَدَن تا بِرَوَد
غَم نخورم غَم نخورم غَم بخورم تا چه شود؟ ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۴۶ - هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود
گوهر بعدی:غزل ۵۴۸ - چشم تو ناز می‌کند ناز جهان تو را رسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.