هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که بر اهمیت عشق، صبر و رحمت الهی تأکید دارد. در آن از مفاهیمی مانند نجات، حیات، عشق، فقر معنوی و رحمت الهی سخن گفته شده است. شاعر از مخاطب می‌خواهد که از خودخواهی دور شود و به سمت فقر معنوی و عشق الهی حرکت کند. همچنین، به صبر در برابر مشکلات و دریافت رحمت الهی اشاره می‌شود.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند فقر معنوی و صبر در برابر مشکلات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.

غزل ۵۵۰ - پنبه ز گوش دور کن بانگ نجات می‌رسد

پَنبه زِ گوش دور کُن بانگِ نَجات می‌رَسَد
آبِ سیاه درمَرو کابِ حَیات می‌رَسَد ۱

نوبَتِ عشق مُشتری بر سَرِ چَرخْ می‌زَنَد
بَهرِ رَوانِ عاشقان صد صَلَوات می‌رَسَد ۲

جُمله چو شَهْد و شیر شو وَزْ خودِ خود فقیر شو
زان که زِ شَهْ فقیر را عُشْر و زَکات می‌رَسَد ۳

رَحْمَتِ اوست کاب و گِل طالِبِ دل هَمی‌شود
جَذْبهٔ اوست کَزْ بَشَر صوم و صَلات می‌رَسَد ۴

در ظُلُماتِ اِبْتِلا صَبر کُن و مَکُن اِبا
کابِ حَیاتْ خِضْرْ را در ظُلُمات می‌رَسَد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۴۹ - آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد
گوهر بعدی:غزل ۵۵۱ - جان و جهان چو روی تو در دو جهان کجا بود؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.