هوش مصنوعی:
شاعر احساس میکند که دیگران با دیدن او مانند کشتی در ساحل، بار غم و مشکلات خود را بر دوش او میگذارند و این باعث سنگینی دل او میشود.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است که توانایی تحلیل احساسات پیچیده را دارند.
تکبیت ۱۶۱ - هر که میبیند چو کشتی بر لب ساحل مرا
هر که میبیند چو کشتی بر لب ساحل مرا
مینهد از دوش خود، بار گران بر دل مرا ۱
مینهد از دوش خود، بار گران بر دل مرا ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۴۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۶۰ - کی سبکباری ز همراهان کند غافل مرا؟
گوهر بعدی:تکبیت ۱۶۲ - چه حاجت است به رهبر، که گوشهٔ چشمش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
