غزل ۵۷۷ - چو برقی می‌جهد چیزی عجب آن دلستان باشد؟

چو برقی می‌جَهَد چیزی عَجَب آن دِلْسِتان باشد؟
از آن گوشه چه می‌تابد عَجَب آن لَعْلِ کان باشد؟ ۱

چی است از دور آن گوهر عَجَب ماه است یا اَخْتَر؟
که چون قَنْدیلِ نورانی مُعَلَّق زاسْمان باشد ۲

عَجَب قِنْدیلِ جان باشد دَرَفشِ کاویان باشد؟
عَجَبْ آن شمعِ جان باشد که نورش بی‌کَران باشد؟ ۳

گَر از وِیْ دَرفَشان گَردی زِ نورش بی‌نشان گَردی
نِگَه دار این نشانی را میانِ ما نشان باشد ۴

اَیا ای دلْ بَرآوَر سَر که چَشمِ توست روشن‌تَر
بِمال آن چَشم و خوش بنْگَر که بینی هر چه آن باشد ۵

چو دیدی تاب و فَرِّ او فَنا شو زیرِ پَرِّ او
اَزیرا بَیضهٔ مُقْبِلْ به زیرِ ماکیان باشد ۶

چو ما اَنْدَر میان آییم او از ما کَران گیرد
چو ما از خود کَران گیریم او اَنْدَر میان باشد ۷

نِمایَد ساکِن و جُنْبان نه جُنبان است و نه ساکن
نِمایَد در مکان لیکِن حقیقتْ بی‌مکان باشد ۸

چو آبی را بِجُنبانی میانِ نورْ عکسِ او
بِجُنبَد از لَگَن بینیّ و آن از آسْمان باشد ۹

نه آن باشد نه این باشد صَلاحُ الْحَقّ و دین باشد
اگر هَمدَمْ امین باشد بگویم کان فُلان باشد ۱۰