هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به دنبال عشقی خالص و بیریا است که از خودبینی و غرور به دور باشد. او دلهایی را میستاید که مانند صدف، گوهر عشق را در خود جای دادهاند و از دلهای سنگین و مغرور که خود را صاحب گوهر میپندارند، دوری میجوید. شاعر از عشق به خدا و دوری از غم و خودبینی سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم انتزاعی مانند عشق به خدا و دوری از خودبینی، برای مخاطبان جوانتر ممکن است چالشبرانگیز باشد.
غزل ۵۸۴ - یکی گولی همیخواهم که در دلبر نظر دارد
یکی گولی هَمیخواهم که در دِلْبَر نَظَر دارد
نمیخواهم هُنرمندی که دیده در هُنر دارد ۱
دلی همچون صَدَف خواهم که در جانْ گیرد آن گوهر
دلِ سنگین نمیخواهم که پِنْدارَد گُهَر دارد ۲
زِ خودبینی جُدا گشته پُر از عشقِ خدا گشته
زِ مالشهایِ غمْ غافل به مالَنْده عَبَر دارد ۳
نمیخواهم هُنرمندی که دیده در هُنر دارد ۱
دلی همچون صَدَف خواهم که در جانْ گیرد آن گوهر
دلِ سنگین نمیخواهم که پِنْدارَد گُهَر دارد ۲
زِ خودبینی جُدا گشته پُر از عشقِ خدا گشته
زِ مالشهایِ غمْ غافل به مالَنْده عَبَر دارد ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۵۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۸۳ - رسیدم در بیابانی که عشق از وی پدید آید
گوهر بعدی:غزل ۵۸۵ - مرا دلبر چنان باید که جان فتراک او گیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.