غزل ۶۲۸ - ای دوست شکر بهتر یا آن که شکر سازد؟

ای دوستْ شِکَر بهتر یا آن کِه شِکَر سازد؟
خوبیِّ قَمَر بهتر یا آن کِه قَمَر سازد؟ ۱

ای باغْ تویی خوش‌تَر یا گُلْشَن و گُل در تو؟
یا آن که بَرآرَد گُل صد نَرگسِ تَر سازد؟ ۲

ای عقلْ تو بِهْ باشی در دانش و در بینش
یا آن کِه به هر لحظه صد عقل و نَظَر سازد؟ ۳

ای عشق اگر چه تو آشفته و پُرتابی
چیزی‌ست که از آتشْ بر عشقْ کَمَر سازد ۴

بی‌خود شُدهٔ آنَم سَرگشته و حیرانم
گاهیم بِسوزَد پَر گاهی سَر و پَر سازد ۵

دریایِ دلْ از لُطْفَش پُر خُسروِ پُر شیرین
وَزْ قَطْرهٔ اندیشه صد گونه گُهَر سازد ۶

آن جُمله گُهَرها را اَنْدَر شِکَنَد در عشق
وان عشقِ عَجایِب را هم چیزِ دِگَر سازد ۷

شَمسُ الْحَقِ تبریزی چون شَمس دلِ ما را
در فِعْل کُند تیغی در ذاتْ سِپَر سازد ۸