هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و معنوی است که به ماههای رجب، شعبان و رمضان اشاره میکند و از مفاهیمی مانند عشق، تسلیم در برابر اراده الهی، روزه، و معنویت سخن میگوید. شاعر از اهمیت ماههای مذهبی و تأثیر آنها بر روح و روان انسان صحبت میکند و به مفاهیمی مانند رضایت به حکم خدا، عشق معنوی، و پرهیز از غرور دنیوی میپردازد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند تسلیم در برابر اراده الهی و عشق معنوی ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
غزل ۶۳۴ - نک ماه رجب آمد تا ماه عجب بیند
نَکْ ماهِ رَجَب آمد تا ماهِ عَجَب بیند
وَزْ سوختگانِ رَهْ گرمیّ و طَلَب بیند ۱
گَر سَجده کُنان آید در اَمْن و اَمان آید
وَرْ بیاَدَبی آرَد سیلیّ و اَدَب بیند ۲
حُکمی که کُند یَزدان راضی بُوَد و شادان
وَرْ سَر کَشَد از سُلطان در حَلْق کَنَب بیند ۳
گَر دَرخورِ عشق آید خُرَّم چو دِمشق آید
وَرْ دل نَدَهَد دل را ویران چو حَلَب بیند ۴
گوید چه سَبَب باشد آن خُرَّم و این ویران
جانِ خَضِری باید تا جانِ سَبَب بیند ۵
آمد شَعبان عَمْدا از بَهرِ بَراتِ ما
تا روزی و بیروزی از بَخششِ رَب بیند ۶
ماهِ رَمَضان آمد آن بَندِ دَهان آمد
زَد بر دَهَنِ بسته تا لَذَّتِ لب بیند ۷
آمد قَدَحِ روزه بِشْکَست قَدَحها را
تا مُنْکِرِ این عِشْرَت بیباده طَرَب بیند ۸
سَغْراقِ مَعانی را بر مَعدهٔ خالی زَن
معشوقهٔ خَلْوَت را هم چَشمِ عَزَب بیند ۹
با غِرّهٔ دولت گو هم بُگْذرد این نوبَت
چون بُگْذرد این نوبَت هم نوبَتِ تَب بیند ۱۰
نوبَت بِگُذار و رو نوبَت زَنِ احمد شو
تا برفِ وجودِ تو خورشیدِ عَرَب بیند ۱۱
خامُش کُن و کمتر گو بسیارْ کسی گوید
کو جاه و هوا جویَد تا نام و لَقَب بیند ۱۲
وَزْ سوختگانِ رَهْ گرمیّ و طَلَب بیند ۱
گَر سَجده کُنان آید در اَمْن و اَمان آید
وَرْ بیاَدَبی آرَد سیلیّ و اَدَب بیند ۲
حُکمی که کُند یَزدان راضی بُوَد و شادان
وَرْ سَر کَشَد از سُلطان در حَلْق کَنَب بیند ۳
گَر دَرخورِ عشق آید خُرَّم چو دِمشق آید
وَرْ دل نَدَهَد دل را ویران چو حَلَب بیند ۴
گوید چه سَبَب باشد آن خُرَّم و این ویران
جانِ خَضِری باید تا جانِ سَبَب بیند ۵
آمد شَعبان عَمْدا از بَهرِ بَراتِ ما
تا روزی و بیروزی از بَخششِ رَب بیند ۶
ماهِ رَمَضان آمد آن بَندِ دَهان آمد
زَد بر دَهَنِ بسته تا لَذَّتِ لب بیند ۷
آمد قَدَحِ روزه بِشْکَست قَدَحها را
تا مُنْکِرِ این عِشْرَت بیباده طَرَب بیند ۸
سَغْراقِ مَعانی را بر مَعدهٔ خالی زَن
معشوقهٔ خَلْوَت را هم چَشمِ عَزَب بیند ۹
با غِرّهٔ دولت گو هم بُگْذرد این نوبَت
چون بُگْذرد این نوبَت هم نوبَتِ تَب بیند ۱۰
نوبَت بِگُذار و رو نوبَت زَنِ احمد شو
تا برفِ وجودِ تو خورشیدِ عَرَب بیند ۱۱
خامُش کُن و کمتر گو بسیارْ کسی گوید
کو جاه و هوا جویَد تا نام و لَقَب بیند ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
۶۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۳۳ - شمس و قمرم آمد سمع و بصرم آمد
گوهر بعدی:غزل ۶۳۵ - مستان می ما را هم ساقی ما باید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.