هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به توصیف حالات عاشقان و قلندران میپردازد. در آن، عاشقان در حالی که دیگران در خواب هستند، بیدار و مشغول عبادت و عشقورزی هستند. آنها از دنیای مادی و اسباب آن دور شدهاند و مانند برق و باد به سرعت به سوی معشوق خود حرکت میکنند. متن همچنین به گذرایی زندگی و فناپذیری انسانها اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
غزل ۶۶۹ - چو شب شد جملگان در خواب رفتند
چو شب شُد جُملِگان در خواب رفتند
همه چون ماهیانْ در آب رفتند ۱
دو چَشمِ عاشقانْ بیدار تا روز
همه شب سویِ آن مِحْراب رفتند ۲
چو ایشان را حَریف از اَنْدَرون است
چه غم دارند اگر اَصْحاب رفتند ۳
همه در غُصّه و در تاب و عُشّاق
به سویِ طُرّهٔ پُرتاب رفتند ۴
همه اَنْدَر غَمِ اَسْباب و ایشان
قَلَنْدروارْ بیاَسْباب رفتند ۵
کِه یابد گَردِ ایشان را که ایشان
چو بَرق و بادْ سَخت اِشْتاب رفتند ۶
تو چون دَلْوی بَرین دولاب میگَرد
که ایشان بَرتَر از دولاب رفتند ۷
بِبین آنها که بَنْدِ سیم بودند
درونِ خاکْ چون سیماب رفتند ۸
بِبین آنها که سیمین بَر گُزیدند
به رویِ سُرخِ چون عُنّاب رفتند ۹
همه چون ماهیانْ در آب رفتند ۱
دو چَشمِ عاشقانْ بیدار تا روز
همه شب سویِ آن مِحْراب رفتند ۲
چو ایشان را حَریف از اَنْدَرون است
چه غم دارند اگر اَصْحاب رفتند ۳
همه در غُصّه و در تاب و عُشّاق
به سویِ طُرّهٔ پُرتاب رفتند ۴
همه اَنْدَر غَمِ اَسْباب و ایشان
قَلَنْدروارْ بیاَسْباب رفتند ۵
کِه یابد گَردِ ایشان را که ایشان
چو بَرق و بادْ سَخت اِشْتاب رفتند ۶
تو چون دَلْوی بَرین دولاب میگَرد
که ایشان بَرتَر از دولاب رفتند ۷
بِبین آنها که بَنْدِ سیم بودند
درونِ خاکْ چون سیماب رفتند ۸
بِبین آنها که سیمین بَر گُزیدند
به رویِ سُرخِ چون عُنّاب رفتند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۶۸ - رجب بیرون شد و شعبان درآمد
گوهر بعدی:غزل ۶۷۰ - پریر آن چهرهٔ یارم چه خوش بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
