شماره ۳۱۱ - پرده بگرفت زرخ آن گل رعنا گستاخ

پرده بگرفت زرخ آن گل رعنا گستاخ
نغمه برداشت زدل بلبل شیدا گستاخ ۱

بت پرستان مگر از زشتی ما باخبر است
که زرخ پرده کشید آن بت زیبا گستاخ ۲

آتش طور بود چهره اش دیده عبث
بهر دیدار چرائی بتماشا گستاخ ۳

زاهدان دار بپا کرده بقتل عاشق
چون یهودان شده در کشتن عیسی گستاخ ۴

گفتم ای طوطی خط بر چه زنی بر لب گفت
هست بر تنک شکر مرغ شکرخا گستاخ ۵

لب شیرین نفسی بر لب آشفته بنه
که شکر بشکنهد این طوطی گویا گستاخ ۶

آب خضر و دم عیسی بخرابات بجوی
که در آن خانه نشد خضر و مسیحا گستاخ ۷

من زجنس دگرم نیستم از عالم خاک
ماهیم میزنم از شوق بدریا گستاخ ۸

نیستم شب پره آخر که گریزم از مهر
دوختم دیده بخورشید چو حربا گستاخ ۹

نه توئی اهرمن ایزلف و رخش بال ملک
بر سر بال فرشته چو نهی پا گستاخ ۱۰

قدمت خدمت آن باده فروش از لیست
که کنون آدم و نوحند در آنجا گستاخ ۱۱

عکسی ای ساقی توحید بیفکن در جام
تا بنوشم زطرب ساغر صهبا گستاخ ۱۲

شده غواص به عمان مدیح حیدر
تا برآرم ز صدف لؤلؤ لالا گستاخ ۱۳