غزل ۶۸۰ - نگارا مردگان از جان چه دانند؟

نِگارا مُردگان از جان چه دانند؟
کَلاغانْ قَدْرِ تابستان چه دانند؟ ۱

بَرِ بیگانگان تا چند باشی؟
بیا جان قَدْرِ تو ایشان چه دانند؟ ۲

بِپوشان قَدِّ خوبَت را ازیشان
که کورانْ سَروْ در بُسْتان چه دانند؟ ۳

خُرامان جانِبِ میدانِ خویش آ
مَباش آن جا خَرانْ میدان چه دانند؟ ۴

بِزَن چوگانِ خود را بر دَرِ ما
که خامانْ لُطْفِ آن چوگان چه دانند؟ ۵

بِهِل ویرانه بر جُغْدانِ مُنکِر
که جُغْدانْ شهرِ آبادان چه دانند؟ ۶

چه دانند مُلْکِ دل را تَن پَرَستان؟
گدایانْ طَبْعِ سُلطانان چه دانند؟ ۷

یکی مُشتی ازین بی‌دست و بی‌پا
حَدیثِ رُستمِ دَستان چه دانند؟ ۸