غزل ۶۸۵ - دل با دل دوست در حنین باشد

دلْ با دلِ دوستْ در حَنین باشد
گویایِ خَموش هم چُنین باشد ۱

گویم سُخَن و زبانْ نَجُنبانَم
چون گوشِ حَسودْ در کَمین باشد ۲

دانم که زبان و گوشْ غَمّازند
با دلْ گویم که دلْ اَمین باشد ۳

صد شُعلهٔ آتش است در دیده
از نُکتهٔ دلْ که آتشین باشد ۴

خود طُرفه‌تَر این که در دلِ آتش
چَندین گُل و سَرو و یاسَمین باشد ۵

زان آتشْ باغْ سَبزتَر گردد
تا آتش و آبْ هم نِشین باشد ۶

ای روح مُقیمِ مَرغْزاری شو
کان جا دل و عقلْ دانه چین باشد ۷

آن سویْ که کُفر و دین نمی‌گُنجَد
کِی ما و منِ فُلانِ دین باشد؟ ۸