غزل ۷۰۲ - پرکندگی از نفاق خیزد

پَرکَندگی از نِفاق خیزد
پیروزی از اِتِّفاق خیزد ۱

تو ناز کُنیّ و یارِ تو ناز
چون ناز دو شُد طَلاق خیزد ۲

وَرْزان که نیاز پیش آری
صد وَصْلَت و صد عِناق خیزد ۳

از ناز شود وَلایَتی تَنْگ
در دلْ سَفَرِ عِراق خیزد ۴

تو خونِ تَکَبُّر اَرْ نریزی
خون جوش کُند خُناق خیزد ۵

رو دُردیِ ناز را بِپالا
زیرا طَرَب از رَواق خیزد ۶

یارْ آن طَلَبَد که ذوقْ یابَد
زیرا طَلَب از مَذاق خیزد ۷

یار است نه چوب مَشْکَن او را
چون بَرشِکَنی طَراق خیزد ۸

این بانگِ طَراق چوبِ ما را
دانیم که از فِراق خیزد ۹