هوش مصنوعی:
این متن شعری است که دربارهٔ اهمیت زمان، تلاش و امید به فضل خداوند صحبت میکند. شاعر از مخاطب میخواهد که در سفر زندگی عجله نکند و به فضل خداوند امیدوار باشد. همچنین تأکید میکند که تلاش و کوشش بیفایده نیست و خداوند میتواند تواناییهای انسان را افزایش دهد. در پایان، شاعر از مخاطب میخواهد که در برابر خداوند سجده کند و از گفتار بیهوده پرهیز کند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق مذهبی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعری و استعارههای پیچیده، آن را برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر میکند.
غزل ۷۱۶ - دیر آمدهیی سفر مکن زود
دیر آمدهیی سَفَر مَکُن زود
ای مایهٔ هر مُراد و هر سود ۱
ای زاتَشِ عَزْمِ رَفتنِ تو
از بینیها بَرآمده دود ۲
هر عود تَلَف شود زِآتش
در آتشِ توست عیدِ هر عود ۳
اومیدِ تو هر دَمی بگوید
دَستَت گیرم به فَضْلِ خود زود ۴
امّا تو مگو که جَهْد و کوشش
سودَم نکُند که بودنی بود ۵
مَعْزول مَکُن تو قُدرتَم را
من بسته نِیَم چو تارْ در پود ۶
هر لحظه بِکاهَمَت چو خواهم
وَزْ فَضلْ تَوانَمَت بِیَفْزود ۷
بَربَند دَهانْ زِ گفت و سَر نِهْ
در سَجدهٔ دوست کوست مَسْجود ۸
ای مایهٔ هر مُراد و هر سود ۱
ای زاتَشِ عَزْمِ رَفتنِ تو
از بینیها بَرآمده دود ۲
هر عود تَلَف شود زِآتش
در آتشِ توست عیدِ هر عود ۳
اومیدِ تو هر دَمی بگوید
دَستَت گیرم به فَضْلِ خود زود ۴
امّا تو مگو که جَهْد و کوشش
سودَم نکُند که بودنی بود ۵
مَعْزول مَکُن تو قُدرتَم را
من بسته نِیَم چو تارْ در پود ۶
هر لحظه بِکاهَمَت چو خواهم
وَزْ فَضلْ تَوانَمَت بِیَفْزود ۷
بَربَند دَهانْ زِ گفت و سَر نِهْ
در سَجدهٔ دوست کوست مَسْجود ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۵۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۱۵ - اول نظر ارچه سرسری بود
گوهر بعدی:غزل ۷۱۷ - آن کس که به بندگیت آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
