(۷) حکایت ابوعلی فارمدی

چنین دادند ره بینان دمساز
خبر از بوعلی فاربد باز ۱

که گفت ای مرد نه خوش شو بخواندن
نه دل ناخوش کن از خُسران و راندن ۲

قبول خویش را مشمر غنیمت
مشو گر رَد شوی هرگز هزیمت ۳

که چون نفریبی از نعمت دمی تو
نگردی از بلا پست غمی تو ۴

برون این همه رنگ دگرگون
برنگی دیگرت آرند بیرون ۵

اگر این رنگ افتد بر رگویت
دو عالم عنبرین گردد ز بویت ۶

اگر این رنگ یابی ای یگانه
نباید هیچ چیزت جاودانه ۷

همه چیزی چو ازتو چیز گردد
ترا کی مَیلِ چیزی نیز گردد ۸

چو تو دائم تو باشی بی بهانه
همه چیزی توداری جاودانه ۹

چو دائم محو باشی در الهی
ز تو خواهند امّا تو نخواهی ۱۰