هوش مصنوعی: شاعر در این متن از ورود معشوقه‌ای زیبا به نزد خود سخن می‌گوید و توصیف می‌کند که چگونه زیبایی او باعث سرور و شادی‌اش شده است. او از تأثیر عمیق این دیدار بر روح و روان خود می‌گوید و زیبایی معشوق را با آفتاب و ماه مقایسه می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۷۷۳ - سحری چو شاه خوبان به وثاق ما درآمد

سَحَری چو شاهِ خوبان به وُثاقِ ما درآمد
به مِثالِ ساقیانْ او به سَبو و ساغَر آمد ۱

نه سَبویِ او بِدیدم نه زِ ساغَرَش چَشیدم
که هزار موجِ باده به دِماغِ من بَر آمد ۲

بِگُشاد این دِماغَم پَر و بالِ بی‌نِهایَت
که به آفتاب مانَد که به ماه و اَخْتَر آمد ۳

به مُبارکیّ و شادی چو جَمالِ او بِدیدَم
زِ جَمالِ او دو دیده زِ دو کَوْن بَرتَر آمد ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۵۹۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۷۲ - صنما سپاه عشقت به حصار دل در آمد
گوهر بعدی:غزل ۷۷۴ - به میان دل خیال مه دلگشا درآمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.