هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که از فراز آسمان و ژرفای زمین بوده و جهان را در خود میبیند. او احساس میکند که جهان بخشی از اوست و با نگریستن به آن، خود را جهان میپندارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۳ - از فوق، ورای آسمان بودم من
از فوق، ورای آسمان بودم من
وز تحت، زمین بیکران بودم من ۱
عمریم جهان باز همی خواند به خویش
چون در نگریستم جهان بودم من ۲
وز تحت، زمین بیکران بودم من ۱
عمریم جهان باز همی خواند به خویش
چون در نگریستم جهان بودم من ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲ - زان روز که آفتاب حضرت دیدیم
گوهر بعدی:شماره ۲۴ - چون من نه منم چه جان و تن باشم و بس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
