هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از لحظهای میگوید که در آن نه شادی و نه غمی احساس میکند، اما در یک لحظه، اقبال هزارساله را میبیند. با وجود اینکه خود را کوچک میپندارد، جهان را در خود و خود را در جهان میبیند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربه نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۶۰ - زآنروز که دل نه شادی و نه غم دید
زآنروز که دل نه شادی و نه غم دید
اقبال هزار ساله در یک دم دید ۱
هرچند که خویش را به هستی کم دید
عالم در خویش و خویش در عالم دید ۲
اقبال هزار ساله در یک دم دید ۱
هرچند که خویش را به هستی کم دید
عالم در خویش و خویش در عالم دید ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹ - عمری دل من غرقهٔ خون آمده بود
گوهر بعدی:شماره ۶۱ - نه سوختگی شناسم و نه خامی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
