هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از مفاهیمی مانند عشق، مستی معنوی، و زیبایی الهی سخن میگوید. او از ساقیان بزم غیب، عقل کل، و آفتاب حسن یاد میکند و آرزو میکند که این مفاهیم همیشه زنده و پویا بمانند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۸۱۲ - خنبهای لایزالی جوش باد
خُنْبهایِ لایَزالی جوش باد
باده نوشانِ اَزَل را نوش باد ۱
تیزچَشمانِ صَفا را تا اَبَد
حَلْقههایِ عشقِ تو در گوش باد ۲
دوش گفتم ساقیاَش را هوش دار
ساقیاَش گفتا مرا بیهوش باد ۳
ای خدا از ساقیانِ بَزمِ غَیب
در دو عالَمْ بانگِ نوشانوش باد ۴
عقلِ کُل کو رازْ پوشانَد هَمی
مَستْ باد و رازْ بیروپوش باد ۵
هر سَحَر هَمچون سَحَرگَهْ بیحِجاب
آفتابِ حُسن در آغوش باد ۶
شَمسِ تبریز اَرْ چه پُشتَش سویِ ماست
صد هزاران آفرینْ بر روش باد ۷
باده نوشانِ اَزَل را نوش باد ۱
تیزچَشمانِ صَفا را تا اَبَد
حَلْقههایِ عشقِ تو در گوش باد ۲
دوش گفتم ساقیاَش را هوش دار
ساقیاَش گفتا مرا بیهوش باد ۳
ای خدا از ساقیانِ بَزمِ غَیب
در دو عالَمْ بانگِ نوشانوش باد ۴
عقلِ کُل کو رازْ پوشانَد هَمی
مَستْ باد و رازْ بیروپوش باد ۵
هر سَحَر هَمچون سَحَرگَهْ بیحِجاب
آفتابِ حُسن در آغوش باد ۶
شَمسِ تبریز اَرْ چه پُشتَش سویِ ماست
صد هزاران آفرینْ بر روش باد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۱۱ - آن شکرپاسخ نباتم میدهد
گوهر بعدی:غزل ۸۱۳ - موشکی صندوق را سوراخ کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
