غزل ۸۱۴ - بار دیگر یار ما هنباز کرد

بارِ دیگر یارِ ما هَنْباز کرد
اندک اندک خویْ از ما بازکرد ۱

مَکْرهایِ دشمنان در گوش کرد
چَشمِ خود بر یارِ دیگر باز کرد ۲

هر دَم از جورَش دل آرَد نو خَبَر
غَمْ دلِ تَرسنده را غَمّاز کرد ۳

رُو تُرُش کردن بَرِ ما پیشه ساخت
یک بَهانه جُست و دست اَنْگاز کرد ۴

ای دَریغا رازِ ما با همدِگَر
کو دِگَر کَس را چُنین هَم راز کرد ۵

ای دلْ از سَرْ صبر را آغاز کُن
زان که دِلْبَر جور را آغاز کرد ۶

عقل گوید کین بَداَنْدیشی مَکُن
او از آنِ ماست بر ما ناز کرد ۷

می‌دَهَد چون مَهْ صَلاحُ الدّین ضیا
کَارْغَنون را زُهره جان ساز کرد ۸