هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به زیبایی و لطافت طبیعت و عشق میپردازد. در آن از رسیدن مستان، پرستان، گلعذاران و دیگر عناصر زیبا و معنوی صحبت میشود. همچنین، به مفاهیمی مانند لطف، عشق، و تحولات طبیعی اشاره دارد. متن سرشار از تصاویر شاعرانه و مفاهیم عرفانی است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان به دلیل داشتن تجربه و درک بیشتر از مفاهیم انتزاعی و عرفانی، بهتر میتوانند با این متن ارتباط برقرار کنند.
غزل ۸۱۹ - اندک اندک جمع مستان میرسند
اندکْ اندک جَمعِ مَستان میرَسَند
اندکْ اندک میْپَرَستان میرَسَند ۱
دِلْنَوازانْ نازْنازان در رَهْ اَند
گُلْ عِذاران از گُلِسْتان میرَسَند ۲
اندک اندک زینْ جهانِ هست و نیست
نیستان رفتند و هَستان میرَسَند ۳
جُمله دامَنهایِ پُرزَر هَمچو کان
از برایِ تَنگْ دَستان میرَسَند ۴
لاغَرانِ خسته از مَرعایِ عشق
فَربَهان و تَنْدُرستان میرَسَند ۵
جانِ پاکانْ چون شُعاعِ آفتاب
از چُنان بالا به پَستان میرَسَند ۶
خُرَّم آن باغی که بَهرِ مَریَمان
میوههایِ نو زمستان میرَسَند ۷
اَصلِشان لُطف است و هم واگشت لُطف
هم زِ بُستانْ سویِ بُستان میرَسَند ۸
اندکْ اندک میْپَرَستان میرَسَند ۱
دِلْنَوازانْ نازْنازان در رَهْ اَند
گُلْ عِذاران از گُلِسْتان میرَسَند ۲
اندک اندک زینْ جهانِ هست و نیست
نیستان رفتند و هَستان میرَسَند ۳
جُمله دامَنهایِ پُرزَر هَمچو کان
از برایِ تَنگْ دَستان میرَسَند ۴
لاغَرانِ خسته از مَرعایِ عشق
فَربَهان و تَنْدُرستان میرَسَند ۵
جانِ پاکانْ چون شُعاعِ آفتاب
از چُنان بالا به پَستان میرَسَند ۶
خُرَّم آن باغی که بَهرِ مَریَمان
میوههایِ نو زمستان میرَسَند ۷
اَصلِشان لُطف است و هم واگشت لُطف
هم زِ بُستانْ سویِ بُستان میرَسَند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۶۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۱۸ - ساقیان سرمست در کار آمدند
گوهر بعدی:غزل ۸۲۰ - هر چه آن خسرو کند شیرین کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
