هوش مصنوعی:
شاعر از درد عمیق درونی خود میگوید که باعث سردرگمی و تاریکی در زندگیاش شده است. او سالهاست در تاریکی قدم میزند و نمیداند راه نجات و روشنایی کجاست.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، موضوعات مربوط به درد درونی و سردرگمی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۲۹ - این درد جگرسوز که در سینه مراست
این درد جگرسوز که در سینه مراست
میگرداند گِرِد جهانم چپ و راست ۱
عمریست که میروم به تاریکی در
و آگاه نیم که چشمهٔ خضر کجاست ۲
میگرداند گِرِد جهانم چپ و راست ۱
عمریست که میروم به تاریکی در
و آگاه نیم که چشمهٔ خضر کجاست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸ - نه هیچ کس از قالب دین مغز چشید
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - از دست بشد تن و توانم چه کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
