هوش مصنوعی: این متن به بیان حالات و احساسات درونی انسان می‌پردازد و از مفاهیمی مانند رنج، ذوق، و مستی صحبت می‌کند. در این شعر، شاعر از ناتوانی برخی افراد در درک زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی سخن می‌گوید و به این موضوع اشاره می‌کند که برخی افراد به دلیل سنگدلی یا محدودیت‌های ذهنی خود، قادر به درک عمیق‌تر و معنوی‌تر زندگی نیستند.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

غزل ۸۴۶ - بیمار رنج صفرا ذوق شکر نداند

بیمارِ رَنجِ صَفرا ذوقِ شِکَر نَدانَد
هر سنگْ دلْ دَرین رَهْ قَلْب از گُهَر نَدانَد ۱

هر عنکبوتِ جولَهْ در تار و پودِ آن چَهْ
از ذوقِ صَنْعَتِ خود ذوقِ دِگَر نَدانَد ۲

وان کو زِ چَهْ بَراُفْتَد در جام و ساغَر اُفْتَد
مَستیش در سَر اُفْتَد پا را زِ سَر نَدانَد ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۸۴۵ - مرغی که ناگهانی در دام ما درآمد
گوهر بعدی:غزل ۸۴۷ - پیمانه‌یی‌ست این جان پیمانه این چه داند؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.