خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این بیتها از دلآزرده و بیقرار خود سخن میگوید که مانند پرندهای شیدا و سودایی، پیوسته در جستوجو است اما آرامش نمییابد.
مفاهیم عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۱۹ - مرغ دل من که بود چون شیدایی
مرغ دل من که بود چون شیدایی
افتاد ز عشق بر سرش سودایی ۱
هر لحظه به صد هزار عالم بپرید
اما یک دم فرو نیامد جایی ۲
افتاد ز عشق بر سرش سودایی ۱
هر لحظه به صد هزار عالم بپرید
اما یک دم فرو نیامد جایی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - آن گنج که من در طلب آن گنجم
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - نه جان رهِ جان فزای خود یابد باز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.