شماره ۱ - خواهی که دلت محرم اسرار آید شماره ۲ - هر چند که در ره دراز استادی شماره ۳ - نه جان تو با سرّ الاهی پرداخت شماره ۴ - گر میخواهی که مرد مقبول شوی شماره ۵ - در راه طلب مرد بهمت باید شماره ۶ - ای مرد رونده مرد بیچاره مباش شماره ۷ - تا مرغ دل تو بال وپر نگشاید شماره ۸ - تا کی دل تو گرد جهان بر پرّد شماره ۹ - تا چند نه آرام ونه بشتافتنت شماره ۱۰ - از غیب گرت هست نشان آوردن شماره ۱۱ - گر مرد رهی راه نهان باید رفت شماره ۱۲ - خواهی که به عقبی به بقایی برسی شماره ۱۳ - رعنائی و نازکی رها باید کرد شماره ۱۴ - کو راه روی که ره نوردش گویم شماره ۱۵ - جان را که ز تن رحیل میباید کرد شماره ۱۶ - تا چند ز نیستی و هستی ای دل شماره ۱۷ - جانی دگرست و جانفزایی دگرست شماره ۱۸ - آن گنج که من در طلب آن گنجم شماره ۱۹ - مرغ دل من که بود چون شیدایی شماره ۲۰ - نه جان رهِ جان فزای خود یابد باز شماره ۲۱ - وقتی است که دیدهیی به دیدار کنم شماره ۲۲ - با قوّت عشق تو به جان میکوشم شماره ۲۳ - در عشق تو هردلی که مردانه بود شماره ۲۴ - درعشق گمان خود عیان باید کرد شماره ۲۵ - گر مرد رهی میان خون باید رفت شماره ۲۶ - هر لحظه ز چرخ بیش میباید رفت شماره ۲۷ - نردِ هوسِ وصال میباید باخت شماره ۲۸ - بنشستهای و بسی سفر داری تو شماره ۲۹ - چون تو غم بیشمار خودخواهی داشت شماره ۳۰ - ای آن که هزار گونه سودا داری شماره ۳۱ - از بس که غم دنیی مردار خوری شماره ۳۲ - از دورِ فلک زیر و زبر خواهی شد شماره ۳۳ - هر چند که دریای پر آب آمد پیش شماره ۳۴ - کی نیک افتد ترا که بد میباشی شماره ۳۵ - ای دوست اگر تو دوستدار خویشی شماره ۳۶ - اوّل قدمت دولت انبوه مجوی شماره ۳۷ - ای بیخبران دلی به جان دربندید شماره ۳۸ - تو خفته وعاشقان او بیدارند شماره ۳۹ - ای پای ز دست داده در پی نرسی شماره ۴۰ - دل بستهٔ روی چون نگار او کن شماره ۴۱ - گر هست درین راه سر بهبودت شماره ۴۲ - هر دل که ز سِرِّ کار آگاهی یافت شماره ۴۳ - بی ره رفتن، رموز میاندیشی شماره ۴۴ - گر باز نماید سَرِ یک موی به تو شماره ۴۵ - یادست ازین هوس بمی باید داشت شماره ۴۶ - پیوسته به دست خود گرفتاری تو شماره ۴۷ - هر گاه که گوهر محبّت جویی شماره ۴۸ - ای خلق چرا در تب و تفتید آخر شماره ۴۹ - آن را که کلید مشکلی میباید شماره ۵۰ - گه پیشرو نبرد میباید بود