هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به توصیف تغییرات و تحولات طبیعت و زندگی میپردازد. شاعر از بلبلان، طوطیان، باغها و شاخههای خشک صحبت میکند و به زیباییها و نعمتهای زندگی اشاره میکند. همچنین، به موضوعاتی مانند عدالت، بخشش و ارزشهای انسانی مانند عشق و هنر پرداخته شده است.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
غزل ۸۷۷ - امسال بلبلان چه خبرها همیدهند
امسال بُلبُلان چه خَبَرها هَمیدَهَند
یا رب به طوطیان چه شِکَرها هَمیدَهَند ۱
در باغها دَرآیْ تو امسال و دَرنِگَر
کانْ شاخههایِ خُشکْ چه بَرها هَمیدَهَند ۲
مِقْراض در میان نه و خِلْعَت هَمیبُرند
وان را که تاج رفت کَمَرها هَمیدَهَند ۳
بیمِنَّتِ کسی همه بر نُقره میزنند
بیزَحْمَتِ مُصادره زَرها هَمیدَهَند ۴
هر دل که تشنه است به دریا هَمیبَرَند
وان را که گوهر است گُهَرها هَمیدَهَند ۵
این تُحْفه دیدهاَند که عُشّاقِ روزگار
تا برشُمارِ مویِ تو سَرها هَمیدَهَند ۶
این نورْ دیدهاَند که دیوانگانِ راه
سودا هَمیخَرَند و هُنرها هَمیدَهَند ۷
یا رب به طوطیان چه شِکَرها هَمیدَهَند ۱
در باغها دَرآیْ تو امسال و دَرنِگَر
کانْ شاخههایِ خُشکْ چه بَرها هَمیدَهَند ۲
مِقْراض در میان نه و خِلْعَت هَمیبُرند
وان را که تاج رفت کَمَرها هَمیدَهَند ۳
بیمِنَّتِ کسی همه بر نُقره میزنند
بیزَحْمَتِ مُصادره زَرها هَمیدَهَند ۴
هر دل که تشنه است به دریا هَمیبَرَند
وان را که گوهر است گُهَرها هَمیدَهَند ۵
این تُحْفه دیدهاَند که عُشّاقِ روزگار
تا برشُمارِ مویِ تو سَرها هَمیدَهَند ۶
این نورْ دیدهاَند که دیوانگانِ راه
سودا هَمیخَرَند و هُنرها هَمیدَهَند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۷۶ - تا چند خرقه بردرم از بیم و از امید
گوهر بعدی:غزل ۸۷۸ - صحرا خوش است لیک چو خورشید فر دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
