هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که بر اهمیت عشق الهی و پرهیز از عشق‌های دنیوی تأکید دارد. شاعر از می صفا و می خدا به عنوان نماد عشق حقیقی یاد می‌کند و توصیه می‌کند که به عاشقان خدا جز این عشق حقیقی داده نشود. همچنین، شاعر از عشق زمینی و وسوسه‌های آن دوری می‌جوید و بر اهمیت عشق الهی و پاکی در راه عشق تأکید می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد تا بتواند به درستی درک شود.

غزل ۹۱۷ - به یارکان صفا جز می صفا مدهید

به یارَکانِ صَفا جُز میِ صَفا مَدَهید
چو مَیْ‌دهید بدیشان جُدا جُدا مَدَهید ۱

دَرین چُنین قَدَح آمیختن حَرام بُوَد
به عاشقانِ خدا جُز میِ خدا مَدَهید ۲

بِرَهنگانِ رَه از آفتابْ جامه کُنید
بِرَهنگانِ رَهِ عشق را قَبا مَدَهید ۳

چو هیچ بادِ صَبایی به گَرْدِشان نَرَسد
به جانِشان خَبَر از وَعده صَبا مَدَهید ۴

به بویِ وَصلْ اگر عاشقی قَرار گرفت
بَهانه را نَپَذیرم بَهانه‌ها مَدَهید ۵

شرابْ حاضر و معشوقْ مَست و مَنْ عاشق
مرا قَرار نباشد به بو مرا مَدَهید ۶

شرابْ آتش و ما زاده‌ایم از آتش
اگر حَریف شِناسید جُز به ما مَدَهید ۷

برایِ زَخمِ چُنین غازیان بُوَد مَرهَم
کسی که دَرد ندارد بِدو دَوا مَدَهید ۸

چو تاجِ مَفْخَرِ تبریز شَمسِ دین آمد
لِقایِ هر دو جهان جُز بدان لِقا مَدَهید ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۵۴۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۹۱۶ - درخت و برگ برآید ز خاک این گوید
گوهر بعدی:غزل ۹۱۸ - چو کارزار کند شاه روم با شمشاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.