هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و سوزش دل و جان خود سخن میگوید و با تصاویر زیبا مانند لعل قند و زلف کمند، احساسات خود را بیان میکند. همچنین از خورشید که در برابر زیبایی معشوق خجل شده، صحبت میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۷ - دل دوش ز لعلِ همچو قندش میسوخت
دل دوش ز لعلِ همچو قندش میسوخت
جان نیز ز زلفِ چون کمندش میسوخت ۱
خورشید سپر فکنده میرفت خجل
تا روز و شبِ تیره سپندش میسوخت ۲
جان نیز ز زلفِ چون کمندش میسوخت ۱
خورشید سپر فکنده میرفت خجل
تا روز و شبِ تیره سپندش میسوخت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - دوش از برِ خویش سرنگونم میتاخت
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - دی میشد و دل رها نمیکرد به کس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
