هوش مصنوعی:
شاعر توصیف میکند که چگونه معشوق با زیباییهایش وارد شده و زلفهای سیاهش دل عاشق را به سودا کشانده است. عقل او را از پیمودن این راه سیاه برحذر میدارد، اما دلش درگیر سودای عشق است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری مانند 'زلف سیاه' و 'سودای سیاه' نیاز به درک ادبی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است.
شماره ۳۷ - دوش آمد و بنشست به صد زیبایی
دوش آمد و بنشست به صد زیبایی
برخاست ز زلفش این دلِ سودایی ۱
میپیمودم زلفش و عقلم میگفت
سودای سیاه است چه میپیمایی ۲
برخاست ز زلفش این دلِ سودایی ۱
میپیمودم زلفش و عقلم میگفت
سودای سیاه است چه میپیمایی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - ای باد به سوی زلفِ آن یار بتاز
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - از بادهٔ عشق تو خماری دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
