شماره ۴۹ - شب نیست که جان بی تو به لب می‌نرسد

شب نیست که جان بی تو به لب می‌نرسد
روزی نه که در غصّه به شب می‌نرسد ۱

زلفِ تو چنین دراز و من در عجبم
تا دست بدو از چه سبب می‌نرسد ۲