هوش مصنوعی: شاعر از رنج و دل‌سوزی فراوان می‌گوید و بیان می‌کند که روزی صد بار خود را می‌کشد. او جامی از می مغانه می‌خواهد تا بتواند از رنج‌هایش رها شود و حتی قبای آدم را از پشت باز کند.
رده سنی: 18+ متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و اشاره به رنج و خودکشی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب یا سنگین باشد.

شماره ۱۵ - از بس که دلم بسوخت زین کاردرشت

از بس که دلم بسوخت زین کاردرشت
روزی صد ره به دست خود خود را کشت ۱

جامی دو، می مغانه خواه از زردشت
تا باز کنم قبای آدم از پشت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴ - تا چند ز زاهد ریائی آخر
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - زین دَرد که جز غصهٔ جان میندهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.