هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از زیباییهای طبیعت مانند گل، گلاب، باد صبا و خندهای مانند پسته سخن میگوید و از ناز و ادای باد صبا که مشک میافشاند، یاد میکند.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم شاعرانه و استعاری است که برای درک بهتر، به سطحی از بلوغ فکری و ادبی نیاز دارد. کودکان زیر 12 سال ممکن است در درک عمیق این مفاهیم مشکل داشته باشند.
شماره ۱۳ - گل بین که گلابِ ابر میدارد دوست
گل بین که گلابِ ابر میدارد دوست
وز خنده چو پسته مینگنجد در پوست ۱
تا بادِ صبا بر سرِ گل مُشک افشاند
مینازد از آن باد که اندر سرِ اوست ۲
وز خنده چو پسته مینگنجد در پوست ۱
تا بادِ صبا بر سرِ گل مُشک افشاند
مینازد از آن باد که اندر سرِ اوست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - در پیش رخ تو آفتاب افسانهست
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - گل گفت که رفتنم یقین افتادست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
