هوش مصنوعی:
گل از ریزش برگهایش و پایان عمرش سخن میگوید و افسوس میخورد که با وجود داشتن صد برگ، اکنون بیبرگ شده است.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و احساسی درباره گذر عمر و مرگ است که ممکن است برای کودکان کمسن قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این موضوعات ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۴ - گل گفت که رفتنم یقین افتادست
گل گفت که رفتنم یقین افتادست
یک یک ورقم فرا زمین افتادست ۱
از عمرِ عزیز اگرچه صد برگم من
بی برگ فتادهام، چنین افتادست ۲
یک یک ورقم فرا زمین افتادست ۱
از عمرِ عزیز اگرچه صد برگم من
بی برگ فتادهام، چنین افتادست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - گل بین که گلابِ ابر میدارد دوست
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - گل گفت: اگرچه ابر صدگاهم شُست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
