هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از غم و اندوه عمیق خود میگوید و احساس میکند که در آتش غم سوخته و به عدم پرتاب میشود. او خود را به شمعی تشبیه میکند که با گریه بر خود، سرانجام سر به پایین میافتد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و غمانگیز است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم فلسفی مانند 'عدم' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۶ - هر لحظه در آتشِ غمم اندازی
هر لحظه در آتشِ غمم اندازی
ور ناله کنم در عدمم اندازی ۱
چون شمع اگر زار بگریم بر خویش
در حال سر اندر قدمم اندازی ۲
ور ناله کنم در عدمم اندازی ۱
چون شمع اگر زار بگریم بر خویش
در حال سر اندر قدمم اندازی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - ای رفته به آسمان نفیرم بی تو
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - از آتشِ عشق چون تو جان افروزی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
