هوش مصنوعی: این متن به موضوع عشق و عرفان می‌پردازد و بیان می‌کند که عشق حقیقی تنها با فداکاری و گذشتن از جان به دست می‌آید. عاشقان به دنبال نشانه‌هایی از عشق هستند، اما عشق واقعی بی‌نشان و فراتر از درک عقل است. تنها با فداکاری و ریختن خون می‌توان به معشوق حقیقی رسید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'خون فشان' و 'جان فدا' نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.

غزل ۹۸۰ - مادر عشق طفل عاشق را

مادرِ عشقْ طِفْلِ عاشق را
پیشِ سُلطانِ بی‌اَمان نَبَرَد ۱

تا نشُد بالِغ و زِ جانْ فارغ
پیشِ آن جانِ جانِ جان نَبَرَد ۲

روبَهِ عقلْ گر چه جَهْد کُند
رَهْ بِدان صارِمُ الزَّمان نَبَرَد ۳

جان فِدا عشق را که او دل را
جُز به مِعْراجِ آسْمان نَبَرَد ۴

عاشقانْ طالِبِ نِشان گشته
عشقشان جُز که بی‌نِشان نَبَرَد ۵

خون چَکیده‌ست رَهْ رَه این نه بَس است؟
عاشقی جُز که خونْ فَشان نَبَرَد ۶

هر کِشان خون نه بویِ مُشک دَهَد
تو یَقین دان که بویِ آن نَبَرَد ۷

دیده را کُحْلِ شَمسِ تبریزی
جُز به مَعشوقِ لامَکان نَبَرَد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۹۷۹ - شاهدی بین که در زمانه بزاد
گوهر بعدی:غزل ۹۸۱ - شعر من نان مصر را ماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.