غزل ۹۸۶ - عشق را جان بی‌قرار بود

عشق را جانِ بی‌قَرار بُوَد
یادِ جانْ پیشِ عشقْ عار بُوَد ۱

سَر و جانْ پیشِ او حَقیر بُوَد
هر کِه را در سَر این خُمار بُوَد ۲

همه بر قَلْب می‌زَنَد عاشق
اَنْدَران صَف که کارْزار بُوَد ۳

نکُند جانِبِ گُریز نَظَر
گَر چه شمشیرْ صد هزار بُوَد ۴

عشقْ خود مَرغْزارِ شیران است
کِی سگی شیرِ مَرغْزار بُوَد ۵

عشقْ جان‌ها در آستین دارد
در رَهِ عشقْ جانْ نِثار بُوَد ۶

نام و ناموس و شَرم و اندیشه
پیشِ جاروبِشانْ غُبار بُوَد ۷

همه کَس را شِکار کرد بَلا
عاشقان را بَلا شِکار بُوَد ۸

مَر بَلا را چُنان به جان بِخَرند
کان بَلا نیز شَرمسار بُوَد ۹

جانِ عشق است شَهْ صَلاحُ الدّین
کو زِ اسرارِ کِردگار بُوَد ۱۰