غزل ۹۸۸ - بوی دلدار ما نمی‌آید

بویِ دِلْدارِ ما نمی‌آید
طوطی این جا شِکَر نمی‌خایَد ۱

هر مَقامی که رَنگِ آن گُل نیست
بُلبُلِ جان‌ها بِنَسْراید ۲

خوش بَرآییم دوستْ حاضِر نیست
عشقْ هرگز چُنین نَفَرماید ۳

همه اسبابِ عشقْ این جا هست
لیکْ بی‌او طَرَب نمی‌شاید ۴

مادرِ فِتْنه‌ها که میْ باشد
طَرَبی بی‌رُخَش نمی‌زاید ۵

هر شرابی که دوستْ ساقی نیست
جُز خُمار و شِکوفه نَفْزاید ۶

همه آفاقْ پُرستاره شود
گازُری را مُراد بَرناید ۷

بی‌اثرهایِ شَمسِ تبریزی
از جهانْ جُز مَلال نَنْماید ۸