هوش مصنوعی:
شمع از درد و رنج خود میگوید و بیان میکند که اشکهایش از آتش میجوشد، اما از سرمای وجودش افسرده میشود.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و تمثیلی است که درک آن برای کودکان کمسنوسال دشوار است. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با احساسات و نمادهای موجود در شعر ارتباط برقرار کنند.
شماره ۹۸ - شمع آمد و گفت: از سر دردی که مراست
شمع آمد و گفت: از سر دردی که مراست
اشک افشانم بر رخ زردی که مراست ۱
هر چند که اشک من ز آتش خیزد
افسرده شود از دم سردی که مراست ۲
اشک افشانم بر رخ زردی که مراست ۱
هر چند که اشک من ز آتش خیزد
افسرده شود از دم سردی که مراست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷ - شمع آمد و گفت: جور عالم برسد
گوهر بعدی:شماره ۹۹ - شمع آمد و گفت: ماندهام بیخور و خَفْت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.