غزل ۱۰۵۵ - انجیرفروش را چه بهتر

اَنْجیرفروش را چه بهتر
اَنْجیرفُروشی ای برادر ۱

سَرمست زییم مَست میریم
هم مَستْ دَوانْ دَوانْ به مَحْشَر ۲

گَر خاک شویم وگَر بِریزیم
ساقی با ماست بَنده پَرور ۳

خاکَش خوش باد کوست عاشق
خاکَش زِ شرابِ جانْ مُخَمَّر ۴

آن خاکْ شِکوفه کرد یعنی
مَستیم ازین سَر و ازان سَر ۵

مِهْتَر چو خَراب گشت و خوش شُد
خاک است خَراب‌تَر زِ مِهْتَر ۶

خاکی گشتی چو مَست گشتی
مَلّاحِ تو بَرکَشید لَنْگَر ۷

خود لَنْگَرِ ما گُسَست کُلّی
هر لوحْ جُدا زِ لوحِ دیگر ۸

از بَند و زِ غَرقه بازرَستَند
هر تَخته کَشتی است رَهْبَر ۹

چون خوش نَبُوَد چُنین خَرابی؟
بُگْشایْ دو چَشمِ عقل و بِنْگَر ۱۰