غزل ۱۰۵۸ - آخر که شود از آن لقا سیر؟

آخِر کِه شود از آن لِقا سیر؟
آخِر کِه شود زِ باغِ ما سیر؟ ۱

ای عَدلِ تو کرده چَرخ را سَبز
وِیْ لُطفِ تو کرده باغ را سیر ۲

رو بِنْمایید ای ظَریفان
کَزْ جان خودیمْ بی‌شما سیر ۳

آن نُقْلِ هزارمَنْ بِریزید
تا گردد هر کجا گدا سیر ۴

در بَزمِ رِضایِ توست نُقلی
وَزْ وِیْ دل و چَشمِ اَنْبیا سیر ۵

کِی گردد سیر ماهی از آب؟
کِی گردد خَلْق از خدا سیر ۶

مَشْتاب مَرو که کیمیایی
تا مِسْ بِچَرَد زِ کیمیا سیر ۷

خوانی دِگَراست غیرِ این خوان
تا لوت خورَند اولیا سیر ۸

تا ذوقِ جَفاشْ دید جانَم
در عشقِ جَفاست از وَفا سیر ۹

کَزْ مُلْکَت سیر شُد سُلَیمان
وَایّوب نَگَشت از بَلا سیر ۱۰

چه مَکْر و چه نَعْلِ بازگونه‌ست
خود گُرْسِنه نادر است یا سیر؟ ۱۱

خاموش کُن و دَغا رَها کُن
آخِر نَشُدی از این دَغا سیر؟ ۱۲