غزل ۱۰۵۹ - گفتی که زیان کنی زیان گیر

گفتی که زیان کُنی زیانْ گیر
گفتی که تو مُلْحِدی چُنانْ گیر ۱

گفتی که تو روبَهی نِهْ‌‌‌یی شیر
ما را سَقَطِ همه سَگانْ گیر ۲

گفتی که زِ دلْ خَبَر نداری
ای مونیسی دل مرا زبانْ گیر ۳